ഉമ്മർ കരിക്കാട്;
മലയാള സിനിമയുടെ വൈകാരിക തലത്തെ ഏറ്റവും ലളിതമായും ആഴത്തിലും അടയാളപ്പെടുത്തിയ മാസ്റ്റർ ക്രാഫ്റ്റ്സ്മാൻ ആയിരുന്നു എ.കെ ലോഹിതദാസ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരക്കഥകളിലെ കറകളഞ്ഞ മനുഷ്യരും അവർ നേരിടുന്ന വിധിനിയോഗങ്ങളും പുതിയ കാലത്തെ തിരക്കഥാകൃത്തുക്കൾക്ക് ഒരു വലിയ പാഠപുസ്തകമാണ്. ലോഹിതദാസ് ചിത്രങ്ങളുടെ തിരക്കഥാ ഘടനയെക്കുറിച്ചുള്ള (Screenplay Structure) ഒരു ആഴത്തിലുള്ള വിശകലനം.
ലോഹിതദാസ് തിരക്കഥകളുടെ വൈകാരിക ഘടന (Emotional Structure)
മലയാള സിനിമയിൽ വലിയ ആക്ഷൻ സീനുകളോ വിദേശ ലൊക്കേഷനുകളോ ഇല്ലാതെ, മനുഷ്യന്റെ മനസ്സിലെ വികാരങ്ങൾ മാത്രം വെച്ച് തിയേറ്ററുകളെ ഇളക്കിമറിച്ച എഴുത്തുകാരനാണ് ലോഹിതദാസ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിരക്കഥകളുടെ പ്രധാന ഘടനയെ 3 ഭാഗങ്ങളായി നമുക്ക് തിരിക്കാം:
1. സാധാരണത്വത്തിന്റെ ആമുഖം (The Ordinary Setup)
ഒരു ലോഹിതദാസ് ചിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത് തികച്ചും സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യരുടെ ദൈനംദിന ജീവിതത്തിലൂടെയായിരിക്കും. 'കിരീടം' സിനിമയിലെ സേതുമാധവനും അച്യുതൻ നായരും, 'തനിയാവർത്തന'ത്തിലെ ബാലൻ മാഷും എല്ലാം നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത വീട്ടിലെ ആളുകളെപ്പോലെയാണ്. വായനക്കാരനോ പ്രേക്ഷകനോ കഥാപാത്രങ്ങളുമായി 100% ഇമോഷണൽ കണക്ട് ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കുക എന്നതാണ് ഒന്നാം ഘട്ടം.
2. വിധിയുടെ അപ്രതീക്ഷിത പ്രഹരം (The Inciting Incident)
കഥാപാത്രങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ സന്തുഷ്ടരായിരിക്കുമ്പോൾ ആയിരിക്കും വിധി ഒരു വില്ലന്റെ രൂപത്തിൽ എത്തുന്നത്. 'കിരീടം' സിനിമയിൽ ചന്തയിൽ വെച്ച് അച്ഛനെ രക്ഷിക്കാൻ സേതുമാധവൻ കീരിക്കാടൻ ജോസിനെ അടിക്കുന്ന ഒരു ഒറ്റ രംഗം (Inciting Incident) അവന്റെയും ആ കുടുംബത്തിന്റെയും ജീവിതം കീഴ്മേൽ മറിക്കുന്നു. പുതിയ എഴുത്തുകാർ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത്, ഈ ഒരു തിരിവുണ്ടാകുന്ന രംഗം കഥയിൽ അത്രമേൽ സ്വാഭാവികവും ശക്തവുമായിരിക്കണം എന്നതാണ്.
3. ഹൃദയം തകർക്കുന്ന ക്ലൈമാക്സ് (The Tragic Resolution)
നായകൻ വില്ലനെ അടിച്ച് വീഴ്ത്തുന്ന സാധാരണ ഫോർമുലയ്ക്ക് പകരം, സാഹചര്യങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ തോറ്റുപോവുകയോ അല്ലെങ്കിൽ വിട്ടുവീഴ്ച ചെയ്യേണ്ടി വരികയോ ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരെയാണ് ലോഹിതദാസ് സൃഷ്ടിച്ചത്. 'ചെങ്കോൽ' സിനിമയുടെ അവസാനം അച്ഛന്റെ കാല് പിടിച്ചു കരയുന്ന സേതുമാധവനും, 'ഭരത'ത്തിൽ സത്യം തുറന്നു പറയാനാകാതെ ഉരുകുന്ന ഗോപിയും പ്രേക്ഷകന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ ഭാരമായി മാറിയത് ഈ ക്ലൈമാക്സ് ഘടന കൊണ്ടാണ്.
പുതിയ എഴുത്തുകാർ പഠിക്കേണ്ട 3 പ്രധാന പാഠങ്ങൾ:
കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ദ്വന്ദ്വഭാവം (Grey Characters): ലോഹിതദാസിന്റെ കഥകളിൽ പൂർണ്ണമായി നല്ലവരോ പൂർണ്ണമായി ചീത്തയായവരോ ഇല്ല. എല്ലാവർക്കും അവരുടേതായ ന്യായങ്ങളുണ്ട്.
സംഭാഷണങ്ങളിലെ ലാളിത്യം (Realistic Dialogues):
നാടകീയതയില്ലാതെ സാധാരണ മനുഷ്യർ സംസാരിക്കുന്ന ഭാഷയിലൂടെ വലിയ തത്ത്വചിന്തകളും വികാരങ്ങളും പ്രകടിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു.
ഉപകഥകളുടെ പ്രാധാന്യം (Subplots):
പ്രധാന കഥയ്ക്കൊപ്പം പോകുന്ന ചെറിയ കഥാപാത്രങ്ങൾക്കും (ഉദാഹരണത്തിന് 'കിരീടം' സിനിമയിലെ കൊച്ചിൻ ഹനീഫയുടെ ഹൈദ്രോസ്) കൃത്യമായ പ്രാധാന്യവും വ്യക്തിത്വവും തിരക്കഥയിൽ നൽകിയിരുന്നു.
മലയാള സിനിമയുടെ വേരുകളറിഞ്ഞ ഇത്തരം ആഴത്തിലുള്ള തിരക്കഥാ വിശകലനങ്ങളും ചലച്ചിത്ര പഠനങ്ങളും കൂടുതൽ വായിക്കാൻ vocmedia.in എന്റർടൈൻമെന്റ് വിഭാഗം സന്ദർശിക്കുക.
Also Read: ഒടിടിയിൽ ഇപ്പോൾ എന്ത് കാണണം? കൺഫ്യൂഷൻ വേണ്ട; ഈ വാരം കണ്ടിരിക്കേണ്ട ഏറ്റവും മികച്ച 3 റിലീസുകൾഇതാ! (The Smart Filter)